Υ.Γ. μη με ξεχάσεις...
Σε είδα ξαπλωμένο στο πεζοδρόμιο να κρυώνεις, να πεινάς, να υποφέρεις...
Σου άφησα ένα πιάτο φαΐ ...
Γιατί σκέφτηκα πως η ζωή (μας) κύκλους κάνει.
Και στο πρόσωπό σου είδα τον εαυτό μου, σε κάποιο του «μετά».
Είμαι σίγουρη πως γι αυτό το κανα.
Γιατί στα βάθη της συνείδησής μου δεν έχω πρόσβαση...
Υ.Γ. μη με ξεχάσεις...
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας