Για σαράντα μέρες...
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που από σήμερα ξεκινούν μυστικά μια προσπάθεια να στραφούν προς τα μέσα τους, σε μάζεμα του νου, σε σιωπή, σε απολογισμούς, σε εγκράτεια τροφής, σκέψεων, εξωτερικών προσλήψεων εκτός από ο, τι σχετικό με την παραπάνω διαδικασία, με την προσευχή.
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που από σήμερα θα προσπαθήσουν να δουν τον εαυτό τους από μιαν οπτική με λιγότερη αυτοδικαίωση, και να αντικρύσουν πράγματα που κατ' αρχή πονάνε αλλά στην πορεία απελευθερώνουν, θεραπεύουν.
Όπως την αδυναμίας μας, το λίγο μας, τις μικρότητες, τα ψέμματα που λέμε στον εαυτό μας, το να τον οδηγούμε πιεστικά να πάει εκεί που πάνε οι περισσότεροι,
έτσι, επειδή πάνε, κι επειδή φοβόμαστε να διαφοροποιηθούμε.
Φοβόμαστε να βγούμε απ' το μαντρί, αρκούμενοι να βρίζουμε κατά καιρούς τους ανάξιους ποιμένες μας, οργανωτές της ζωής μας, της διαμόρφωσης της συνείδησής μας.
Όμως υπάρχουν άνθρωποι που από σήμερα θα δοκιμάσουν έναν τρόπο να βγουν απ' το μαντρί, απ' το δρόμο που πάνε οι πολλοί, κρυμμένοι μες στο μπουλούκι. Θέλουν να διαχωριστούν, να αυτονομηθούν με σκοπό να θεραπευτούν από εσωτερικές διασπάσεις, να συγκροτηθούν...
Όλη αυτή η προσπάθεια είναι προγραμματισμένη να κρατήσει σαράντα μέρες -γι αυτό τη λένε και Σαρακοστή-, χωρίς να ναι δεσμευτικό. Εξάλλου προϋπόθεση για το εγχείρημα είναι η ελευθερία και στόχος η απελευθέρωση, η επανασύνδεση με τον προγενέστερο εσωτερικό μας κόσμο, τον αμόλυντο από ψυχοφθόρες επιρροές...
Είναι το άνοιγμα σε μια νέα όραση των πάντων μέσα μας και γύρω μας.
Από σήμερα κάποιοι θα το προσπαθήσουν, -τους εύχομαι να το καταφέρουν!-...
Διευρυνόμενοι, συν-χωρώντας συνέχεια, εαυτούς και αλλήλους...
Τους ζηλεύω!
Η προοπτικη δινεται σε ολους,το καλεσμα ειναι για ολους.Ειναι η ευκαιρια μας να πουμε το μεγαλο οχι στην αγελοποιηση,ειναι η ευκαιρια μας να μπουμε,με οσο κοπο κι αν αυτο συνεπαγεται,στο φως.ΟΣΤΙΣ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΘΕΛΕΙ ΕΛΘΕΙΝ.Ειναι η ωρα της συγκαταβασης στην αρνηση των ευτελων.Με καλο αγωνα και διακριση.
Από Ευαγγελία Κ. | Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012 10:19 πμ
Πες μου να πάω πούυυυυυυυυυυυυ; Είναι που παρασύρθηκα με τον Πάριο σήμερα! Χεχε.... καλή σαρακοστή Σοφάκι! Γερή και δυνατή πάντα! Τα μαντριά δεν είναι για μας! Καλημέρα.... πολλά φιλιά
Από Γιώτα a | Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012 10:37 πμ
καλημέρα Σοφία..καλή σαρακοστή
Από ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΣΧΟΣ | Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012 11:03 πμ
Καλή Σαρακοστή αρχή ουσιαστικής μετάνοιας!!! Με την αγάπη μου...
Από onisimos onisimos | Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012 8:24 μμ
Καλή Σαρακοστή με αγάπη και αλληλεγγύη.
Από maria xaniwtou | Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012 11:51 μμ
Καλή Σαρακοστή Σοφία μου.
Εκείνο που δεν έχω καταλάβει ή μάλλον δεν το έχω συσχετίσει χρονικά ,είναι γιατί η Σαρακοστή να θεωρείται η κατ' εξοχή περίοδος της προσπάθειας στροφής μέσα μας για ενδοσκόπιση, αυτογνωσία, εξαγνισμό και συγχώρεση ; Ανά πάσα στιγμή ο Χριστιανός δεν έχει πρόσβαση στο Θείο όταν το έχει ανάγκη και επιθυμία;;;;;
Σκέψη κάνω και δεν είναι φυσικά αιρετική άποψη...
Καλό σου μήνα Σοφούλα
Από ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ | Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012 3:55 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας