Autumn_by_Deeeem.jpg




op-73XRISTOS-5--IMG_7121 copy.JPG

ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ, ΜΙΣΕΡΗ ΖΩΗ

"Να σκέπτεστε και να βλέπετε μόνο το Φως! Όλα τα άλλα είναι παρενθέσεις
που δεν πρέπει ν’ αφήνουν ούτε ίχνος πάνω σας", γερ.Γαβριηλία



η ζωή είναι ωραία

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ...


25Η ΜΑΡΤΙΟΥ--.jpg


Αν δεν αγωνίζομαι για την απελευθέρωση από τα προσωπικά μου δεσμά,
πώς θα αγωνιστώ για την πατρίδα;
Αν δεν ευαγγελίζομαι
ότι μπορώ να αναγεννιέμαι μες στο Φως,
για τι ζω;



Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

"Καλημέρα, δυνάστη μου!"


Μέσα μου είσαι και σουλατσάρεις.
Εγκατεστημένος από τα τρυφερά μου χρόνια όπου άκουγα
Μόνο το ΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ,
παρά το τι μπορώ.

Από τότε που, σπρωγμένος από αόρατους, θολούς φόβους,
ζητάω πανταχόθεν ασφάλεια.

Έτσι είναι η κάθε μας στιγμή. Φόβος και θολούρα.

Μετέωροι περιφερόμαστε, εύκολα γινόμαστε πολτός, εύκολα γινόμαστε τραπουλόχαρτα σε χέρια άνομα.
Τον εσωτερικό μου δυνάστη εξωτερικεύω εφευρίσκοντας
και αναπτύσσοντας καταστάσεις αδιέξοδες,
Ή τον διακρίνω σε πρόσωπα άλλων
«για να μου ανοίγει τα μάτια», να με καθοδηγεί -αλλιώς πώς;

Ένα «πώς» είναι να παραδεχτώ με νηφαλιότητα ότι προϋπάρχει μέσα μου.
Για να τον γνωρίσω και να τον βάλω στη θέση του: Απέναντί μου!
Γιατί δεν είναι εγγενές στοιχείο μου, άρα μη φυσιολογικό.
Ίσως με το «Καλημέρα, δυνάστη μου!»,
να αρχίζω να διαχωρίζομαι από αυτόν,
και να μένω όλο πιο ακέραιος,
όλο πιο σώος, όλο και πιο ο εαυτός μου!
Κι όλα τ' άλλα ταχτοποιούνται!


Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Τι προτιμάς;



Τι προτιμάς;


Τύχη ή Ευλογίες;


Xmas-baby.jpg


Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Ψαχ' το, ψαχ' το μήπως το βρεις...

(απ' τη συλλογή μας:
"Ένα συρτάρι διηγείται. Κρυφτείτε!" )  Wink

"...Εκτός απ' τις ώρες
που ασχολιέστε
μέχρι να αποκτήσετε
τα αγαθά σας
τα υλικά,
(ώρες εργασίας, επιλογής τους κλπ)
βάλτε
κι άλλες τόσες
που τα ψάχνετε μετά...

Ρε παιδιά! Μα, ρε παιδιά!..."




Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

"Υπόσχεση", της Μαρίνας Λασηθιωτάκη

Λίγες από τις σκέψεις μου,

διαβάζοντας το βιβλίο "Υπόσχεση",

της Μαρίνας Λασηθιωτάκη (εκδ. Γρηγόρη):

 

Η  αληθινή ιστορία μιας πονεμένης μάνας που  αφηγείται με τρόπο απλό, και συνάμα συνταρακτικό, λεπτό προς λεπτό, το σκληρό χρονικό τού πιθανού προδιαγεγραμμένου θανάτου του γιου της .

Και γίνεται έτσι αγγελιαφόρος που μετακινεί το μέτρο της καθημερινής ζωής προς μεθόριες γραμμές:  από την τάση προς την απελπισία και ολική παραίτηση μέχρι την ανύψωση προς νέες, σαν  απάτητες απ' το χιόνι, περιοχές.

Μια ήσυχη, πεντακάθαρη αφήγηση ― με τον άμεσο, διεισδυτικό και συχνά αιματηρό τρόπο της καρδιάς.

 

Στη ζωή μας, έρχονται είτε ως παιδιά είτε ως συγγενείς ή γνωστοί, άνθρωποι «έτοιμοι», που δεν ξέρουμε πώς να σταθούμε απέναντί τους. Τέτοιος φαίνεται να ήταν και ο γιος της συγγραφέως. 

Ο τόπος τους είναι σκαλιά πάνω από τον δικό μας ― σκαλιά φωτός. Είναι ιεραπόστολοι σε μυστική αποστολή να μας τραβήξουν κι εμάς λίγο πιο πάνω, αν συμφωνήσουμε. Να μας διευρύνουν τα εσωτερικά μας πεδία μέχρι να σμίξουν με γωνιές του απέραντου.

Κι έτσι μπορεί να οδηγηθούμε σε  αποκάλυψη του φωτός μέσα από το δυσβάστακτο βάρος του πόνου, μέσα απ' τον  πιο βαθύ μας Άδη. Από κει που νομίζεις ότι φλερτάρεις την παράνοια, την απόλυτη εγκατάλειψη, την πεθαμένη ζωή, εκεί ανασταίνεσαι. Ή κάποιος σε ανασταίνει.

Διαβάζοντας αυτό το συγκλονιστικό πόνημα, γινόμαστε παρατηρητές τού πώς ο σπαραγμός μεταβάλλεται σταδιακά σε ήρεμο νανούρισμα, πώς ο πόνος σε μεταμορφώνει από άνθρωπο της καθημερινότητας σε άνθρωπο της εσώτερης ζωντανής ύπαρξής σου.

Για μένα,  είναι ένα βιβλίο   ιαματικό, μια κάθαρση της ψυχής μου.

Μου αποκάλυψε πόση αγάπη χωράμε, πόσους πόνους και  κουράγια...

 

Είναι μία μύηση στον τιτάνιο εσωτερικό αγώνα του ανθρώπου που δεν σταματάει ποτέ, στην ανηφόρα που δεν τελειώνει, στα καρφιά που σου μπήγονται ― καρφιά απορίας, αγωνίας για απαντήσεις για νόημα. Για όλα αυτά τα γιατί που δεν είναι από περιέργεια από δίψα για γνώση αλλά που βγαίνουν από το πιο βαθύ κλάμα. 

Τέλος, μας γνωρίζει μια  λύτρωση που δεν έρχεται καταναγκαστικά, αλλά που, ελεύθερα μόλις αρχίζει. Και θα βαθαίνει μέχρι την τελευταία σου ανάσα.

 

Είναι μύηση στη χαρμολύπη και σ' όλες εκείνες τις λεπτές, ανθρώπινες πτυχές της βαθειάς ψυχής μας που,  τουλάχιστον οι Πατέρες της Ορθοδοξίας έχουν περιγράψει.

 

υποσχεση.jpg

 

 

Υ.Γ. Άλλο ένα,  φροντισμένο από τον εκδοτικό οίκο «Γρηγόρη», βιβλίο.


Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Άσε το ήσυχο...

Το γέννησες το παιδί σου;

Ε, ας το ήσυχο να μεγαλώσει!!

Για να μην τρέχει στους ψυχίατρους κι αυτό, μετά!

Το δρόμο τον ξέρεις, γιατί κάνεις τον στραβό;

Κι αυτό, για τα μάτια του κόσμου;; Wink


Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

Τα μάτια μου...


Τα μάτια μου,

τα μάτια μου ψάχνω να βρω,

και μέσα απ' αυτά,

να πιάσω απ' την αρχή

τον κόσμο να βλέπω!



-->


Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

Και συ μπορείς...


Η Καθηγήτρια της Σιωπής,

του Εξαγνισμού,

ψιθυρίζει:

"και συ μπορείς!"

ΠΑΝΑΓΊΑ ΑΠΌ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟς ΦΒ copy.jpg


 

-->


Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Θερμόμετρα...


..κι όσο ανεβαίνει έξω το θερμόμετρο...

θυμάσαι

να ανεβάζεις στο φουλ

κάθε πρωι

-με το που ξυπνάς-
τα δικά σου θερμόμετρα;;;

Της υπομονής, της καλοσύνης, του γέλιου,

της δύναμης, της αισιοδοξίας,
του φωτός,
της ευγνωμοσύνης,
της τρυφερότητας προς τον εαυτό σου

και τον σύμπαντα κόσμο;;




Κυριακή, 3 Αυγούστου 2014

Από τα βιβλία που ξεχωρίζουν...


Αν  ψάχνεις να  διαβάσεις κάτι πρωτότυπο,

ποιοτικό, συγκινητικό  

και  με σεβασμό στον αναγνώστη ...


διακογιαννης.jpg


ΤΕΡΑ ΑΜΟΥ

ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ ΣΤΟ ΧΩΜΑ

Ο ΥΠΝΟΣ ΤΩΝ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ

ΑΝΑΓΚΡΑΜΜΑ


όλα,  του Νίκου Διακογιάννη



Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Καλύτερα...


παραλία ντρεπομαι.jpg

Προσωπικά,  έπαψα να ντρέπομαι
όσο συνειδητοποιώ ότι

δεν είμαι σώμα

αλλά μια αιώνια ψυχή

που έχει μπει προσωρινά

σ' ένα σώμα

για να βιώσει καταστάσεις

και συναισθήματα

            που,
            αν θέλω,
            εξελίσσω,

            γινόμενη  Άνθρωπος... Wink





Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Ε, ρε,...


Ε, ρε, έτσι και λευτέρωνα
τα πουλιά
που κρατάω μέσα μου...

8112_344556582289421_1391226781_n.jpg



Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Στέλνε μας...

Σήμερα, στον τόπο μας, ξημέρωσε η πιο μεγάλη μέρα του χρόνου. Θα χουμε το φως του ήλιου για πολλές ώρες... Κύριε, στέλνε μας και το άλλο Φως... στέλνε μας το άλλο Φως...


Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Τα θλιμμένα πρόσωπα...


θλιμμένα αγκαλιές copy.jpg


Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Λένε πως...


Λένε πως

με τα χρόνια,

η ανθρώπινη συνείδηση

στο σύνολό της,

καλυτερεύει...


Το ανερχόμενο επικίνδυνο είδος

του τηλεκατευθυνόμενου

πειθήνιου ανθρώπου

το έχουν υπολογίσει;




Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Ο Γκάντι κι ο καθηγητής του


Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστημίου τού Λονδίνου είχε έναν καθηγητή τού οποίου το επίθετο ήταν Mr. Peters και ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου.

Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια τού μεσημεριανού γεύματός του καθόταν στο εστιατόριο τού Πανεπιστημίου όταν ο Γκάντι ήλθε, με τον δίσκο του και κάθισε δίπλα του.

Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης  καθηγητής είπε στον Γκάντι:

«Κύριε Γκάντι, δεν γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια τού φαγητού τους;» και ή απάντηση τού Γκάντι ήταν...

«Μην ενοχλείσθε κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα» και λέγοντας αυτά πήγε και κάθισε σ' ένα άλλο τραπέζι.

Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει την ρεβάνς στην επόμενες εξετάσεις, αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του. 

Τότε ο Mr. Peters τού έθεσε την παρακάτω ερώτηση:

«Κύριε Γκάντι, τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά; Ποιό από τα δύο θα παίρνατε;» 

Χωρίς να πολυσκεφθεί ο Γκάντι τού απάντησε: «Σίγουρα το πακέτο με τα χρήματα.»

Τότε ο Mr. Peters μ' ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία τού είπε:  «Αν ήμουν στην θέση σας θα έπαιρνα αυτό με την σοφία, δεν νομίζετε;» και ο Γκάντι τού απάντησε με απάθεια: 

«Ο καθένας παίρνει αυτό που τού λείπει.»

Ο Mr. Peters ήδη υστερικός από την απάντηση τού φοιτητή του έγραψε στην κόλλα τού διαγωνίσματος,  "Ηλίθιος" και την έδωσε στον Γκάντι.

Ο Γκάντι πήρε την κόλλα τού διαγωνίσματος και κάθισε κάτω. 


Μερικά λεπτά αργότερα πάει στον καθηγητή του και τού λέει:  «Mr. Peters, υπογράψατε το γραπτό μου, αλλά ξεχάσατε να το βαθμολογήσετε.»

Gandhi-e.jpeg



Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ...


ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΥΝΑΜΗ.jpg


Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

ΝΙΩΣΙΜΟ...


Περισσότερα


Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Προετοιμασία...


Περισσότερα


Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Στο «αληθώς» Της...


Περισσότερα


Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

ΠΑΘΟΣ ΕΚΟΥΣΙΟ...


Περισσότερα


Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Ό,τι πεις, Εσύ...


Περισσότερα


Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

...ως η καλύτερη ασπρόμαυρη φωτογραφία του 1998...


Περισσότερα


Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Πόσο αργεί...


Περισσότερα


Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΜΕΝΟΙ...


Περισσότερα


Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

ΕΠΙ-ΓΝΩΣΗ


Περισσότερα


Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2014

Μπογιές!


Περισσότερα


Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Κοιτάζω...


Περισσότερα


Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

ΓΛΥΚΑ...


Περισσότερα


Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

ΣΗΜΕΡΑ (και πάντα) ΤΑ ΦΩΤΑ!!


Περισσότερα

Profile

anatash

Σοφία Κου



Το προφίλ μου

(οποιοδήποτε κείμενο ζητηθεί,
δίνεται ΚΑΙ ενυπόγραφο)



Περάστε για καφεδάκι!
133316103_c13f54b1ec.jpg






Click for Athens, Greece Forecast

240-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ copy.png


βεγγος--ευτυχία.jpg




...ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΑΣ
ΜΕ ΤΗ ΓΡΑΦΗ...

Κάποιος να με νοιάζεται.jpg

Η Ισμήνη των ουρανών.jpg

450-marmelada-exwfyllo copy.JPG


ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΓΓΡΑΦΕΣ

"Καλημέρα, δυνάστη μου!" (0 comments)
Μέσα μου είσαι και σουλατσάρεις. Εγκατεστημένος από...

Τι προτιμάς; (1 comments)
Τι προτιμάς; Τύχη ή Ευλογίες

Ψαχ' το, ψαχ' το μήπως το βρεις... (2 comments)
(απ' τη συλλογή μας: "Ένα συρτάρι διηγείται....

"Υπόσχεση", της Μαρίνας Λασηθιωτάκη (0 comments)
Λίγες από τις σκέψεις μου, διαβάζοντας το βιβλίο...

Άσε το ήσυχο... (0 comments)
Το γέννησες το παιδί σου; Ε, ας το ήσυχο να...

Τα μάτια μου... (0 comments)
Τα μάτια μου, τα μάτια μου ψάχνω να βρω, και μέσα...

Και συ μπορείς... (4 comments)
Η Καθηγήτρια της Σιωπής, του Εξαγνισμού, ψιθυρίζει...

Θερμόμετρα... (0 comments)
..κι όσο ανεβαίνει έξω το θερμόμετρο... θυμάσαι να...

Από τα βιβλία που ξεχωρίζουν... (1 comments)
Αν ψάχνεις να διαβάσεις κάτι πρωτότυπο, ποιοτικό...

Καλύτερα... (2 comments)
Προσωπικά,  έπαψα να ντρέπομαι όσο συνειδητοποιώ...

Ε, ρε,... (0 comments)
Ε, ρε, έτσι και λευτέρωνα τα πουλιά που κρατάω μέσα...

Στέλνε μας... (0 comments)
Σήμερα, στον τόπο μας, ξημέρωσε η πιο μεγάλη μέρα...

Τα θλιμμένα πρόσωπα... (0 comments)

Λένε πως... (0 comments)
Λένε πως με τα χρόνια, η ανθρώπινη συνείδηση στο...

Ο Γκάντι κι ο καθηγητής του (0 comments)
Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστημίου...

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ... (0 comments)

ΝΙΩΣΙΜΟ... (0 comments)
Αν είχαμε ΝΙΩΣΕΙ βαθιά τον εαυτό μας, Θα χαμε...

Προετοιμασία... (0 comments)
Πλένω τα χέρια μου, τα προετοιμάζω για να...

Στο «αληθώς» Της... (0 comments)
Γεύση από θάνατο έχω (έχουμε) ήδη πάρει στη ζωή κι...

ΠΑΘΟΣ ΕΚΟΥΣΙΟ... (0 comments)
Άρχισε να ανηφορίζει προς το Εκούσιο Πάθος, να ...

Αρχείο

ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ

Powered by pathfinder blogs
Related Posts with Thumbnails